Τ.Σ. Έλιοτ

ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥ

Φώναξε τι να φωνάξω;

Χορτάρι η κάθε σάρκα: συμπεριλαμβανομένων

των Εταίρων του Λουτρού, των Ιπποτών της Βρετανικής Αυτοκρατορίας,

των Ιπποτών,

ω Ιππότες! της Λεγεώνος της Τιμής,

του Τάγματος του Μέλανος Αετού (α' και β' τάξεως),

και του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Φώναξε φώναξε τι να φωνάξω;

Εκείνο που πρέπει να γίνει πρώτα είναι να σχηματιστούν οι επιτροπές;

Τα γνωμοδοτικά συμβούλια, διαρκείς επιτροπές, ειδικές επιτροπές και

υποεπιτροπές.

Ένας γραμματέας φτάνει για πολλές επιτροπές.

Τι να φωνάξω;

Ο Άρθουρ Έντουαρ Κύριλ Πάρκερ διορίστηκε τηλεφωνητής

με μισθό μιάμιση λίρα τη βδομάδα που με πέντε σελίνια ετήσια αύξηση

γίνεται δυόμισι λίρες τη βδομάδα·

κι ένα επίδομα τριάντα σελίνια τα Χριστούγεννα

και μια βδομάδα το χρόνο άδεια.

Μια επιτροπή έχει διοριστεί για να υποδείξει ένα συμβούλιο μηχανικών

να εξετάσει την Ύδρευση.

Μια επιτροπή έχει διοριστεί

για τα Δημόσια Έργα, πρωτίστως για την ανοικοδόμηση των οχυρωματικών.

Μια επιτροπή έχει διοριστεί

να διαπραγματευτεί με μια Βολσκιανή επιτροπή

την αιωνία ειρήνη· οι βιομήχανοι βελών και ακοντίων κι οι σιδηρουργοί

όρισαν μια μικτή επιτροπή να διαμαρτυρηθεί για τη μείωση των παραγγελιών.

Ωστόσο οι φύλακες στα σύνορα παίζουνε ζάρια

και στους βάλτους (ω Μαντοβάνε) κοάζουν τα βατράχια.

Πυγολαμπίδες λάμπουν πάνω στις ανήμπορες απανωτές αστραπές της νύχτας

του Ιουλίου.

Τι να φωνάξω;

Μάνα μάνα

να τα οικογενειακά πορτρέτα γραμμή, σκούρες προτομές, όλες μ' ένα ύφος

αξιοπρόσεχτα ρωμαϊκό,

όλες αξιοπρόσεχτα ίδιες φωτισμένες διαδοχικά από την ανταύγεια

ενός ιδρωμένου λαμπαδοφόρου, που χασμουριέται.

Ω, χωμένοι κάτω από... Χωμένοι κάτω από... Εκεί που το πόδι του περιστεριού

πάτησε με μια σύσπαση μια στιγμή,

μια ακίνητη στιγμή, μεσημερνή ανάπαυλα, βολεμένη κάτω από τα ψηλότερα

κλωνάρια του πλατύτερου δέντρου του μεσημεριού

κάτω από τα φτερά του στήθους που έπαιξαν με τ' αγεράκι τ' απογεματινό

η κυκλαμιά εκεί πέρα ανοίγει τα φτερούγια, εκεί τ' αγιόκλημα σκύβει στ' ανώφλι.

Ω μάνα (όχι κάποια προτομή από τούτες με την επιγραφή της την αξιοπρεπή)

εγώ ένα κουρασμένο κεφάλι ανάμεσα σε τούτα τα κεφάλια

γεροί τράχηλοι για να τα βαστάζουν

γερές μύτες για να σκίζουν τον άνεμο μάνα

Μάνα

δε θα μπορούσαμε κάποτε, ίσως τώρα, να ήμασταν μαζί,

αν οι θυσίες, παιδεμοί, ασκητισμοί, εξιλασμοί

έχουν τώρα τηρηθεί

δε θα μπορούσαμε τάχα να ήμασταν

ω χωμένοι

χωμένοι μέσα στη γαλήνη του μεσημεριού, μέσα στη σιωπή της νύχτας που

κοάζει.

Έλα με το φτερούγισμα της μικρής νυχτερίδας, με το φτωχό λαμπύρισμα της

πυγολαμπίδας ή κωλοφωτιάς,

«πετώντας, πέφτοντας, στεφανωμένα σκόνη», τα μικρά πλάσματα,

τα μικρά πλάσματα τσιρίζουν αχαμνά μέσα στη σκόνη, μέσα στη νύχτα.

Ω μάνα

τι να φωνάξω;

Απαιτούμεν μίαν επιτροπήν, μίαν αντιπροσωπευτικήν επιτροπήν, μίαν επιτροπήν

ελέγχου

ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ! ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ! ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ!