Νέα ελληνική
Ανθολόγιο Μεταφράσεων Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας
Ανθολόγιο Μεταφράσεων Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας
- Ανθολόγιο Ποιημάτων
- 1. Ντάντε Αλιγκιέρι, Θεία Κωμωδία, Κόλαση, Άσμα τρίτο
- 2. Φραντσέσκο Πετράρκα, Λάουρα
- 3. Φρανσουά Βιγιόν, Μπαλάντα των κυριών του παλιού καιρού
- 4. Τορκουάτο Τάσσο, Ελευθερωμένη Ιερουσαλήμ
- 5. Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ, Σονέτο
- 6. Τζων Μίλτον, Στον Σαίξπηρ
- 7. Πιέτρο Μεταστάζιο, Καλοκαίρι
- 8. Όσσιαν, Νύχτα
- 9. Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Το εξωτικό
- 10. Φρήντριχ Σίλλερ, Το δαχτυλίδι του Πολυκράτη
- 11. Ούγκο Φόσκολο, Υμνος στη Ζάκυνθο
- 12. Πιερ-Ζαν ντε Μπερανζέ, Ο καλός Θεός
- 13. Λούντβιχ Ούλαντ, Ο τυφλός βασιλιάς
- 14. Τζωρτζ Γκόρντον Μπάυρον, Τα νησιά της Ελλάδας
- 15. Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, Η Λίμνη
- 16. Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ, Η Σελήνη
- 17. Διονύσιος Σολωμός, Στο θάνατο του Φόσκολου
- 18. Τζιάκομο Λεοπάρντι, Το άπειρο
- 19. Νίκολαους Λενάου, Οι τρεις
- 20. Σαρλ Μπωντλαίρ, Άλμπατρος
- 21. Ζοζέ-Μαρία ντ' Ερεντιά, Ανδρομέδα
- 22. Τριστάν Κορμπιέρ, Μικρός που πέθανε στ' αστεία
- 23. Όσκαρ Ουάιλντ, Ελλάς
- 24. Ζαν Μορεάς, Στροφές, 1, XII
- 25. Αλμπέρ Σαμαίν, Ελένη
- 26. Ζυλ Λαφόργκ, Η Θρηνωδία στη σελήνη της επαρχίας
- 27. Ράντυαρντ Κίπλινγκ, Αν μπορείς
- 28. Φρανσίς Ζαμ, Προσευχή για να πάω στον παράδεισο μαζί με τους γαιδάρους
- 29. Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Σβήσε τα μάτια μου...
- 30. Άννα ντε Νοάιγ, Οι σκιές
- 31. Φίλιππο Τομμάζο Μαρινέττι, Στον Πήγασό μου
- 32. Γκυγιώμ Απολλιναίρ, Το λαβωμένο περιστέρι και το συντριβάνι
- 33. Πιερ-Ζαν Ζουβ, Ελένη
- 34. Τ.Σ. Έλιοτ, Δυσκολίες πολιτευόμενου
- 35. Βαλερύ Λαρμπ, Ωδή
- 36. Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, Ξελασπώστε το μέλλον
- 37. Πωλ Ελυάρ, Να κοιμάσαι
- 38. Εουτζένιο Μοντάλε, Μεσόγειος
- 39. Τριστάν Τζαρά, Ο κύριος ΑΑ, Αντι-φιλόσοφος
- 40. Αντρέ Μπρετόν, Τα γραπτά φεύγουν
- 41. Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας
- 42. Μπέρτολτ Μπρεχτ, Μπαλάντα για την έγκριση του κόσμου, (απόσπασμα)
- 43. Φρανσίς Πονζ, Πρώτο σχεδίασμα του χεριού
- 44. Ζακ Πρεβέρ, Κοσμολογία
- 45. Ραιυμόν Κενώ, Για μια ποιητική τέχνη
- 46. Τσέζαρε Παβέζε, Ο Θάνατος θα' ρθει
- 47. Βισλάβα Συμπόρσκα, Τέσσερις το πρωί
- 48. Μίροσλαβ Χόλουμπ, Η πόρτα
- 49. Ζμπίγκνιεβ Χέρμπερτ, Ομιλεί ο Δαμαστής( ή Προκρούστης)
- Ανθολόγιο Πεζογραφίας
- 1. Χάινριχ φον Κλάιστ, Η ζητιάνα του Λοκάρνο
- 2. Ζεράρ ντε Νερβάλ, Ιστορία μιας φώκιας
- 3. Λέων Τολστόι, Ο Αλιόσα το Τσουκάλι
- 4. Μπγιέρνστερ Μπγιέρνσον, Ο πατέρας
- 5. Γκυ ντε Μωπασσάν, Η Διαθήκη
- 6. Άντον Τσέχωφ, Το έργο τέχνης
- 7. Λουΐτζι Πιραντέλλο, Το Πιθάρι
- 8. Γιόρνταν Γιόφκωφ, Το άσπρο χελιδόνι
- 9. Μιχαήλ Σαντοβεάνου, Ο Νυχτοφύλακας
- 10. Βιρτζίνια Γουλφ, Λαπίν και Λαπίνοβα
- 11. Τζέημς Τζόυς, Η Εβελιν
- 12. Φραντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων
- 13. Γιάροσλαβ Χάσεκ, Μια τίμια γυναίκα
- 14. Κάθρην Μάνσφηλντ, Το μάθημα μουσικής
- 15. Φερνάντο Πεσσόα, Από ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ
- 16. Κάρελ Τσάπεκ, Ο ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ 139/Υ ΙΙ ΤΟΥ ΙΙ ΓΡΑΦΕΙΟΥ
- 17. Ισαάκ Μπάμπελ, Στο υπόγειο
- 18. Μπέρτολτ Μπρεχτ, Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι
- 19. Μισέλ Λεϊρίς, Κομμένος λαιμός
- 20. Ραιυμόν Κενώ, Από τις ασκήσεις ύφους
- 21. Ντίνο Μπουτζάτι, Το Καλόμβι
- 22. Αζίζ Νεσίν, Το σημειωματάριο
- 23. Χάινριχ Μπελ, Κάτι θα γίνει, Μια ιστορία με πλούσια δράση
- 24. Λούντβικ Ασκενάζι, Το αυγό
- 25. Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ, Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί
- 26. Ίταλο Καλβίνο, Φεγγάρι και GNAC
- 27. Κάρμεν Μάρτιν Γκάιτε, Πληκτικό απόγευμα
- 28. Σλάβομιρ Μρόζεκ, Ο Κύκνος
- 29. Ντράγκο Γιάντσαρ, Επεισόδιο στο λιβάδι
μτφρ. Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1987)
|
Φρανσίς Ζαμ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΑΪΔΑΡΟΥΣ Σα θα 'ρθει, Θεέ μου, ο Χάρος να με πάρει για να με πάει κοντά Σου, κάνε μου τη χάρη, μια μέρα να 'ναι που όλ' η χώρα θα γιορτάζει. Καθώς το συνηθίζω κι εδώ κάτου, το δρόμο που στο κέφι μου ταιριάζει, ποθώ να πάρω για να φτάσω στου θανάτου και στου Παράδεισου τη χώρα, που εκεί πέρα τ' αστέρια φέγγουν όλη μέρα. Στο χέρι μου θα πάρω το ραβδί μου και την πλατιά τη δημοσιά θ' ακολουθήσω, και στους γαϊδάρους, που είν' οι φίλοι οι γκαρδιακοί μου, θα πω και θα μιλήσω: Με λένε Φρανσί Ζαμ κι ευθεία τραβάω γραμμή για τον Παράδεισο. Δεν έχει ο Θεούλης πιθαμή που να τη λένε Κόλαση. Μαζί μου ελάτε σεις, που τον αίθριο ουρανό αγαπάτε, φτωχά μου ζώα, που απότομα τ' αυτιά κουνάτε, τις μύγες για να διώχτε, το μελίσσι, το χέρι που ζητάει να σας χτυπήσει... Να εμφανισθώ, για χάρη το ζητάω, στα ζώα τούτα ανάμεσα, που τ' αγαπάω, γιατί γλυκά την κεφαλή τους σκύβουν, τα ποδαράκια τους, σα σταματούνε, σμίγουν με χάρη και με γλύκα, που σε θλίβουν. θα φτάσω ακλουθημένος απ' τα μύρια αυτιά τους· ακλουθημένος απ' τα ζώα που στα πλευρά τους με κόφες φορτωμένα τα 'χάνε μεγάλες· κι ακλουθημένος απ' τα ζώα που έχουν τραβήξει καρότσες σαλτιμπάγκων ή κι. αμάξια μ' άλλες πραμάτειες· απ' τα ζώα που έχουν βαστήξει στη ράχη νεροβάρελα, σταμνιά· κι απ' τις γαϊδάρες, θα 'ρθω ακλουθημένος, που έχουν κοιλιές γεμάτες σαν ασκιά και που ο βηματισμός τους είναι τσακισμένος· ακλουθημένος θά 'ρθω κι απ' τα γαϊδουράκια, που για να γιάνουν οι πληγές οι αφορμισμένες, που μύγες προκαλέσαν μανιασμένες, ντυμένα τα 'χουν με παντελονάκια. Με τους γαϊδάρους, Θεέ μου, κάνε μου τη χάρη να 'ρθω κοντά Σου· στείλε να μας πάρει χορός αγγέλων και στους τόπους να μας πάει που τρέχουν νερά και τρέμουνε κεράσια, κεράσια λεία ωσάν τη σάρκα, που γελάει και σφιχτοδένει τα κοράσια. Και κάνε μου τη χάρη, στων ψυχών τη χώρα, σκυμμένος πάνω στα νερά τα θεία, να μοιάσω στους γαϊδάρους, που όλην ώρα θα καθρεφτίζουν τη γλυκιά, την ταπεινή και τη φτωχή τους παρουσία μέσ' στης αγάπης της αιώνιας τ' άχραντο γυαλί. |
μτφρ. Παναγιώτης Κανελλόπουλος
(1902-1987)