Adrienne Rich

ΝΟΥΒΕΛΑ

Δύο άνθρωποι σ' ένα δωμάτιο συζητούν έντονα.

Ο ένας σηκώνεται, βγαίνει να περπατήσει.

(Αυτός είναι ο άντρας).

Ο άλλος πάει δίπλα

και πλένει τα πιάτα· σπάει ένα.

(Αυτή είναι η γυναίκα).

Έξω σκοτεινιάζει.

Τα παιδιά τσακώνονται στη σοφίτα.

Δεν της έμεινε αίμα στη καρδιά.

Ο άντρας γυρίζει, το σπίτι σκοτεινό.

Το μόνο φως, στη σοφίτα.

Ξέχασε το κλειδί του.

Χτυπάει την ίδια του την πόρτα

κι ακούει λυγμούς στις σκάλες.

Ανάβουν στο σπίτι τα φώτα.

Η πόρτα κλείνει πίσω του.

Έξω απομονωμένα σαν τον κάθε νου

ανάβουν και τ' αστέρια.